Msze Św. i nabożeństwa
w niedziele i święta:
godz. 7:00, 9:00, 10:30, 12:00, 18:00
(w lipcu i sierpniu 7:00, 9:00, 11:00, 18:00)
od poniedziałku do soboty:
godz. 8:00, 18:00
Nabożeństwa
- Modlitwa różańcowa w tygodniu o godz. 7:30, w niedzielę o godz. 8:30 i o godz. 11:30, w sobotę o godz. 17:30
- Litania do św. Józefa we wtorek po Mszy św. o godz. 8:00
- Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy w środę o godz. 17:45 w łączności z wieczorną Mszą św.
- Adoracja Najświętszego Sakramentu w każdy czwartek od godz. 17:00 do godz. 20:00
- Koronka do Miłosierdzia Bożego w piątek godz. 15:00
- Msza św. z uwielbieniem - drugi piątek miesiąca o godz. 19:00
- Adoracja i modlitewne czuwanie prowadzone przez Wspólnotę Różańca Rodziców za Dzieci w każdy pierwszy czwartek miesiąca po Mszy św. o godz. 18:00
- Nabożeństwo ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa w każdy pierwszy piątek miesiąca po Mszy św. o godz. 8:00
- Godzinki o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny w pierwszą sobotę miesiąca o godz. 7:40
- Nabożeństwo wynagradzające Niepokalanemu Sercu Maryi w pierwszą sobotę miesiąca o godz. 17:15
- Modlitwa za zmarłych objętych wymieniankami rocznymi przed wieczorną Mszą św. w sobotę oraz przed wszystkimi Mszami św. w każdą niedzielę z wyjątkiem świąt
Spowiedź św.
codziennie:
30 minut przed Mszą św.
w I piątek miesiąca:
od godz. 16:00 do godz. 18:00
Spowiedź czyli sakrament pojednania
Sakrament pojednania jest potrzebny tym, którzy przez grzech ciężki zerwali więzy przyjaźni i miłości Bożej.
Istotnymi elementami sakramentu są: żal za grzechy, postanowienie poprawy, wyznanie grzechów, zadośćuczynienie i rozgrzeszenie.
Szafarzem sakramentu pokuty jest kapłan, który oprócz władzy święceń posiada upoważnienie do jej wykonywania.
Penitent to wierny, który przystępuje do sakramentu aby otrzymać rozgrzeszenie.
Określenia sakramentu
Sakrament pokuty nazywa się również:
– sakramentem nawrócenia,
– sakramentem spowiedzi,
– sakramentem przebaczenia,
– sakramentem pojednania.
Obowiązek spowiedzi
Każdy wierny po osiągnięciu wieku rozeznania jest zobowiązany przynajmniej raz w roku wyznać wiernie wszystkie swoje grzechy.
Zachęca się do praktyki comiesięcznej spowiedzi, zwłaszcza dzieci i młodzież.
Sposób sprawowania sakramentu
Miejscem sprawowania indywidualnej spowiedzi św. są konfesjonały ustawione w kościołach, kaplicach i tam gdzie można sprawować Mszę św. W wypadkach nagłych i koniecznych, kapłan możne wysłuchać spowiedzi i rozgrzeszyć w każdym miejscu.
Komu udziela się rozgrzeszenia
Każdemu kto wyznaje grzechy, żałuje za nie i pragnie się poprawić.
Sposób wyznawania grzechów
W pierwszej kolejności wyznaje się grzechy ciężkie co do liczby i rodzaju. Zachęca się również do wyznawania grzechów powszednich.
Nie zabrania się nikomu spowiadać się za pośrednictwem tłumacza, z wykluczeniem nadużyć i zgorszenia oraz zachowaniem tajemnicy spowiedzi.
Tajemnica spowiedzi
Tajemnica spowiedzi jest nienaruszalna. Spowiednik nie może w żaden sposób zdradzić penitenta, czy to słowami czy dla jakiejkolwiek przyczyny.
Czas spowiedzi
Spowiedź odbywa się:
– w oznaczone godziny w dni powszednie, w niedziele i święta,
– podczas nabożeństw,
– w Adwencie i Wielkim Poście,
– przed odpustem parafialnym,
– przed większymi wydarzeniami religijnymi,
– podczas rekolekcji szkolnych.
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1422 – 1498.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 959 – 997.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 611 – 619.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 557 – 568.
Oprac. ks. W. J.
Chrzest Św.
Chrzest św. jest fundamentem życia chrześcijańskiego, umożliwiając przyjmowanie pozostałych sakramentów. Udzielany jest na Mszy św., co podkreśla jego związek z Eucharystią.
Czas i miejsce chrztu
Dziecko przyjmuje chrzest w kościele parafialnym rodziców. W przypadku chrztu w innym kościele, należy uzyskać zgodę swojego proboszcza.
W naszej parafii sakrament chrztu udzielany jest w 2 niedzielę miesiąca na Mszy św. o godz. 12:00 i w 4 sobotę niedzielę miesiąca na Mszy św. o godz. 18:30.
Zgłoszenie chrztu
Aby ochrzcić dziecko należy zgłosić się w biurze parafialnym, najpóźniej na dwa tygodnie przed planowaną datą chrztu, w celu ustalenia terminu.
Dziecko do chrztu zgłasza przynajmniej jeden z rodziców.
Dokumenty
– odpis aktu urodzenia dziecka,
– wyciąg z aktu ślubu kościelnego rodziców, jeśli ślub był poza parafią,
– świadectwo ślubu cywilnego, jeśli rodzice zawarli tylko taki związek.
Jeśli rodzice dziecka żyją w związku niesakramentalnym (kontrakt cywilny lub bez zobowiązań prawnych), a praktykują swoją wiarę w tym co dla nich możliwe, żąda się oświadczenia na piśmie od rodziców i chrzestnych, będącego zobowiązaniem do wychowania dziecka w wierze katolickiej.
Katecheza przed chrztem
Rodzice i chrzestni mają obowiązek udziału w katechezie przed chrztem.
W naszej parafii odbywa się ona w każdy pierwszy piątek miesiąca po Mszy św. wieczornej.
Kiedy odmawia się chrztu
Nie udziela się chrztu, jeśli nie ma nadziei na wychowanie dziecka w wierze. W takim przypadku odkłada się sakrament, wyjaśniając rodzicom przyczynę decyzji.
Dzieci, które nie otrzymały sakramentu chrztu, a ukończyły 7 rok życia i uczestniczą w katechezie szkolnej przygotowując się do przyjęcia Komunii św., otrzymują chrzest miesiąc przed I Komunią świętą.
Rodzice chrzestni
Wymagania wobec rodziców chrzestnych:
– ukończone 16 lat,
– przyjęty sakrament bierzmowania,
– praktykowanie wiary zgodnie z nauką Kościoła.
Rodzicem chrzestnym nie może być osoba żyjąca w związku niesakramentalnym oraz młodzież, która nie uczestniczy w katechizacji.
Chrzestni spoza parafii, dostarczają zaświadczenie z parafii zamieszkania, o praktykowaniu wiary.
Chrzest osób dorosłych
Przygotowaniem do chrztu osób dorosłych zajmuje się Archidiecezjalny Ośrodek Katechumenalny przy parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Poznaniu.
Adres:
ul. Głogowska 97
PL 60-265 Poznań
tel. +48 61 886 87 38
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1213 – 1284
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 849 – 878.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 581 – 587.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 503 – 521.
Oprac. ks. W. J.
Statysytka
1949 r. - 237 dzieci
1950 r. - 289 dzieci
1951 r. - 268 dzieci
1952 r. - 268 dzieci
1953 r. - 265 dzieci
1954 r. - 234 dzieci
1955 r. - 236 dzieci
1956 r. - 263 dzieci
1957 r. - 259 dzieci
1958 r. - 246 dzieci
1959 r. - 217 dzieci
1960 r. - 173 dzieci
1961 r. - 178 dzieci
1962 r. - 180 dziec
1963 r. - 199 dzieci
1964 r. - 186 dzieci
1965 r. - 156 dzieci
1966 r. - 185 dzieci
1967 r. - 156 dzieci
1968 r. - 176 dzieci
1969 r. - 174 dzieci
1970 r. - 167 dzieci
1971 r. - 210 dzieci
1972 r. - 222 dzieci
1973 r. - 215 dzieci
1974 r. - 227 dzieci
1975 r. - 220 dzieci
1976 r. - 247 dzieci
1977 r. - 229 dzieci
1978 r. - 268 dzieci
1979 r. - 251 dzieci
1980 r. - 233 dzieci
1981 r. - 224 dzieci
1982 r. - 290 dzieci
1983 r. - 273 dzieci
1984 r. - 276 dzieci
1985 r. - 237 dzieci
1986 r. - 213 dzieci
1987 r. - 232 dzieci
1988 r. - 179 dzieci
1989 r. - 177 dzieci
1990 r. - 197 dzieci
1991 r. - 171 dzieci
1992 r. - 137 dzieci
1993 r. - 143 dzieci
1994 r. - 111 dzieci
1995 r. - 119 dzieci
1996 r. - 89 dzieci
1997 r. - 89 dzieci
1998 r. - 98 dzieci
1999 r. - 91 dzieci
2000 r. - 95 dzieci
2001 r. - 82 dzieci
2002 r. - 71 dzieci
2003 r. - 70 dzieci
2004 r. - 93 dzieci
2005 r. - 73 dzieci
2006 r. - 67 dzieci
2007 r. - 110 dzieci
2008 r. - 112 dzieci
2009 r. - 101 dzieci
2010 r. - 108 dzieci
2011 r. - 73 dzieci
2012 r. - 90 dzieci
2013 r. - 82 dzieci
2014 r. - 97 dzieci
2015 r. - 104 dzieci
2016 r. - 102 dzieci
2017 r. - 94 dzieci
2018 r. - 96 dzieci
2019 r. - 103 dzieci
2020 r. - 95 dzieci
2021 r. - 87 dzieci
2022 r. - 56 dzieci
2023 r. - 59 dzieci
2024 r. - 50 dzieci
2025 r. - 37 dzieci
2026 r. -

Eucharystia
Najświętsza Eucharystia dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie. Jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego. W Eucharystii zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, a mianowicie Chrystus.
Określenia Eucharystii
Eucharystia jest dziękczynieniem składanym Bogu.
Inne nazwy to:
– Wieczerza Pańska,
– Łamanie Chleba,
– Zgromadzenie eucharystyczne,
– Pamiątka Męki i Zmartwychwstania Pana,
– Najświętsza Ofiara,
– Święta i Boska liturgia,
– Komunia – ponieważ jednoczy nas z Chrystusem,
– Msza św. – ponieważ liturgia kończy się posłaniem wiernych (missio), aby pełnili wolę Bożą w codziennym życiu.
Pierwsza Komunia św.
Po raz pierwszy do Komunii św. przystępują dzieci z klas 3 szkoły podstawowej.
Pośrednie przygotowanie do Komunii św. dokonuje się w szkole.
Przygotowanie bezpośrednie i liturgiczne dokonuje się w parafii zamieszkania dziecka.
Miejscem przyjęcia pierwszej Komunii św. jest parafia zamieszkania dziecka.
W naszej parafii, pierwsze pełne uczestnictwo dzieci w Eucharystii odbywa się w drugą i trzecią niedzielę maja oraz w sobotę przed trzecią niedzielą maja, po uprzednim rocznym przygotowaniu:
- w drugą niedzielę maja o godz. 1200 do Pierwszej Komunii św. przystępują dzieci ze Szkoły Podstawowej w Nowej Wsi oraz Szkoły Podstawowej nr 1 we Wronkach
- w trzecią niedzielę maja o godz. 1200 do Pierwszej Komunii św. przystępują dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 2 oraz Szkoły Podstawowej nr 3 we Wronkach
- w sobotę przed trzecią niedzielą maja o godz. 1500 do Pierwszej Komunii św. przystępują dzieci z powyższych szkół, których rodzice wyrażą taką wolę.
Program przygotowania do Pierwszej Komunii św. w roku szkolnym 2025/2026 znajduje się tutaj: Program - niezbędne informacje
Niezbędne dokumenty
Do przyjęcia pierwszej Komunii św. wymagana jest:
– metryka chrztu dziecka, jeśli było ochrzczone poza parafią,
– zgoda proboszcza miejsca zamieszkania dziecka, jeśli do pierwszej Komunii św. ma przystąpić poza własną parafią.
Obowiązek przyjmowania Komunii św.
Kto przystąpił do Pierwszej Komunii św. ma obowiązek przyjmować ten sakrament przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym.
Post eucharystyczny
Przed przyjęciem Komunii św. należy zachować jednogodzinny post.
Postu nie łamie spożywanie wody oraz przyjmowanie lekarstw.
Chorzy o osoby w podeszłym wieku mogą przyjmować Komunię św. bez zachowania wymaganego postu.
Kto nie może przystępować do Komunii św.
Do Komunii św. nie mogą przystępować osoby żyjące w związkach niesakramentalnych.
Uczestnictwo w Eucharystii
Udział we Mszy św. jest obowiązkiem każdego katolika. Opuszczanie Mszy św. z własnej winy jest grzechem ciężkim.
Ważne uczestnictwo we Mszy św. wymaga obecności fizycznej od początku do końca, czyli od znaku krzyża na rozpoczęcie do błogosławieństwa na zakończenie.
Pełny udział we Mszy św. związany jest z przyjęciem Komunii św.
Obowiązek uczestnictwa w Eucharystii wypełniają również ci wierni, którzy uczestniczą we Mszy św. poprzedzającej niedzielę lub święto nakazane. Za wieczorną należy uważać Mszę św. odprawianą po godz. 16:00.
Osoby, które z powodu złego stanu zdrowia lub podeszłego wieku nie mogą uczestniczyć w niedzielnej Eucharystii, mogą korzystać z transmisji Mszy św. w radio lub telewizji. Mogą również korzystać z posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., ustanowionych po to, by Eucharystię zanieść chorym do ich domu.
Postawy na Mszy św.
Uczestnicy Eucharystii winni zachować jednolita postawę, będącą znakiem jedności członków chrześcijańskiej wspólnoty.
Postawa stojąca
– od wejścia kapłana do kolekty włącznie (kolekta – modlitwa przed czytaniami mszalnymi),
– w czasie śpiewu przed Ewangelią,
– w czasie wyznania wiary i modlitwy powszechnej,
– od wezwania: Módlcie się, aby… aż do Baranku Boży, z wyjątkiem modlitwy epikletycznej i słów przeistoczenia,
– w czasie modlitwy po Komunii u zakończenie Mszy św.
Postawa siedząca
– w czasie czytań i psalmu responsoryjnego,
– w czasie homilii,
– w czasie przygotowania darów,
– w czasie rozdzielania Komunii św.
Postawa klęcząca
– w czasie modlitwy epikletycznej i przeistoczenia (wierni wstają przed aklamacją po przeistoczeniu, a więc przed słowami: Oto wielka tajemnica wiary)
– na słowa: „Oto Baranek Boży”.
Osoby starsze, słabe i chore mogą siedzieć podczas całej Mszy św.
Znak pokoju
Znaki pokoju przekazuje się najbliżej stojącym osobom przez skłon głowy lub podanie ręki – w zależności od zwyczaju panującego w parafii.
Warto zapoznać się z informacjami dotyczącymi uczestnictwa we Mszy św. oraz przyjmowania Komunii św., umieszczonymi w zakładce Kult.
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1322 – 1419.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 897 – 958.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 598 – 610.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 533 – 556.
Oprac. ks. W. J.
Statystyka
1945 r. - 283 dzieci
1946 r. - 259 dzieci
1947 r. - 33 dzieci
1948 r. - 296 dzieci
1949 r. - 143 dzieci
1950 r. - 224 dzieci
1951 r. - 92 dzieci
1952 r. - 95 dzieci
1953 r. - 98 dzieci
1954 r. - 94 dzieci
1955 r. - 125 dzieci
1956 r. - 217 dzieci
1957 r. - 222 dzieci
1958 r. - 248 dzieci
1959 r. - 210 dzieci
1960 r. - 24 dzieci
1961 r. - 247 dzieci
1962 r. - 259 dzieci
1963 r. - 221 dzieci
1964 r. - 244 dzieci
1965 r. - 250 dzieci
1966 r. - 266 dzieci
1967 r. - 267 dzieci
1968 r. - 482 dzieci
1969 r. - 226 dzieci
1970 r. - 202 dzieci
1971 r. - 206 dzieci
1972 r. - 203 dzieci
1973 r. - 207 dzieci
1974 r. - 158 dzieci
1975 r. - 172 dzieci
1976 r. - 143 dzieci
1977 r. - 188 dzieci
1978 r. - 143 dzieci
1979 r. - 174 dzieci
1980 r. - 211 dzieci
1981 r. - 178 dzieci
1982 r. - 211 dzieci
1983 r. - 225 dzieci
1984 r. - 253 dzieci
1985 r. - 281 dzieci
1986 r. - 254 dzieci
1987 r. - 273 dzieci
1988 r. - 260 dzieci
1989 r. - 250 dzieci
1990 r. - 250 dzieci
1991 r. - 289 dzieci
1992 r. - 242 dzieci
1993 r. - 215 dzieci
1994 r. - 179 dzieci
1995 r. - 163 dzieci
1996 r. - 183 dzieci
1997 r. - 150 dzieci
1998 r. - 142 dzieci
1999 r. - 162 dzieci
2000 r. - 143 dzieci
2001 r. - 144 dzieci
2002 r. - 152 dzieci
2003 r. - 112 dzieci
2004 r. - 71 dzieci
2005 r. - 105 dzieci
2006 r. - 111 dzieci
2007 r. - 115 dzieci
2008 r. - 46 dzieci
2009 r. - 108 dzieci
2010 r. - 107 dzieci
2011 r. - 99 dzieci
2012 r. - 222 dzieci
2013 r. - nie było Pierwszej Komunii św.
2014 r. - 129 dzieci
2015 r. - 106 dzieci
2016 r. - 123 dzieci
2017 r. - 177 dzieci
2018 r. - 151 dzieci
2019 r. - 36 dzieci
2020 r. - 122 dzieci
2021 r. - 111 dzieci
2022 r. - 123 dzieci
2023 r. - 93 dzieci
2024 r. - 109 dzieci
2025 r. - 120 dzieci
2026 r. -

Bierzmowanie
Sakrament bierzmowania wraz z chrztem i Eucharystią należy do „sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego”. Przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu.
Przez bierzmowanie wierni jeszcze ściślej wiążą się z Kościołem, otrzymują szczególną moc Ducha Świętego i jako świadkowie Chrystusa zobowiązani są do szerzenia wiary słowem i uczynkiem oraz do bronienia jej.
Przygotowanie
Przygotowanie do sakramentu bierzmowania trwa dwa lata (etap uczęszczania do siódmej i ósmej klasy szkoły podstawowej). Oprócz katechezy szkolnej odbywa się ono w grupach podczas spotkań w parafii.
Udzielanie sakramentu
Sakramentu udziela się młodzieży na koniec ósmej klasy lub na początku szkoły średniej. Liturgia sakramentu odbywa się zasadniczo w parafii kandydata. W uzasadnionych przypadkach bierzmowania udziela się poza parafią zamieszkania.
Dorosłym udziela się tego sakramentu kilka razy w roku w katedrze poznańskiej.
Szafarzem sakramentu jest biskup.
Wymagania
Od kandydatów wymaga się:
– regularnego uczestnictwa we Mszach św. w niedziele i święta,
– regularnego przystępowania do sakramentu pokuty,
– uczestnictwa w katechezie szkolnej,
– udziału w spotkaniach przygotowujących do bierzmowania,
– uczestnictwa w nabożeństwach,
– odpowiedzialnego zachowania w kościele i na spotkaniach.
Kandydat wybiera sobie imię świętego lub błogosławionego patrona, którego pragnie naśladować w swoim życiu i apostolstwie. Może również pozostać przy imieniu chrzcielnym.
Dokumenty
Do przyjęcia sakramentu dojrzałości chrześcijańskiej wymagane są następujące dokumenty:
– metryka chrztu,
– zaświadczenie o uczestnictwie w katechezie szkolnej lub ostatnie świadectwo katechizacji,
– w przypadku osób starszych – świadectwo ukończenia katechizacji szkolnej.
Świadek
Osoba, która przyjęła już sakrament dojrzałości, prowadząca życie chrześcijańskie, wybrana przez kandydata do bierzmowania. Jeśli to możliwe, jest nim jeden z rodziców.
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1285 – 1321.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 879 – 896.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 588 – 597.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 522 – 532.
Oprac. ks. W. J.
Statysytyka
1950 r. - 1476 osób
1951 r. - nie było bierzmowania
1952 r. - nie było bierzmowania
1953 r. - nie było bierzmowania
1954 r. - 291 osób
1955 r. - nie było bierzmowania
1956 r. - nie było bierzmowania
1957 r. - nie było bierzmowania
1958 r. - nie było bierzmowania
1959 r. - 1050 osób
1960 r. - nie było bierzmowania
1961 r. - nie było bierzmowania
1962 r. - nie było bierzmowania
1963 r. - nie było bierzmowania
1964 r. - nie było bierzmowania
1965 r. - nie było bierzmowania
1966 r. - nie było bierzmowania
1967 r. - nie było bierzmowania
1968 r. - nie było bierzmowania
1969 r. - 2192 osoby
1970 r. - nie było bierzmowania
1971 r. - nie było bierzmowania
1972 r. - nie było bierzmowania
1973 r. - nie było bierzmowania
1974 r. - nie było bierzmowania
1975 r. - 376 osób
1976 r. - nie było bierzmowania
1977 r. - nie było bierzmowania
1978 r. - 403 osoby
1979 r. - 1010 osób
1980 r. - 156 osób
1981 r. - 192 osoby
1982 r. - 218 osób
1983 r. - 198 osób
1984 r. - nie było bierzmowania
1985 r. - 219 osób
1986 r. nie było bierzmowania
1987 r. - 182 osób
1988 r. - 140 osób
1989 r. - 251 osób
1990 r. - 213 osób
1991 r. - 30 osób
1992 r. - nie było bierzmowania
1993 r. - 394 osoby
1994 r. - 191 osób
1995 r. - 345 osób
1996 r. - nie było bierzmowania
1997 r. - 291 osób
1998 r. - 418 osób
1999 r. - nie było bierzmowania
2000 r. - 170 osób
2001 r. - nie było bierzmowania
2002 r. - 152 osoby
2003 r. - nie było bierzmowania
2004 r. - 279 osób
2005 r. - 132 osoby
2006 r. - 162 osoby
2007 r. - 128 osób
2008 r. - 123 osoby
2009 r. - 111 osób
2010 r. - 101 osób
2011 r. - 86 osób
2012 r. - 72 osoby
2013 r. - 89 osób
2014 r. - 83 osoby
2015 r. - 91 osób
2016 r. - 99 osób
2017 r. - 74 osoby
2018 r. - 73 osoby
2019 r. - 200 osób
2020 r. - 97 osób
2021 r. - 100 osób
2022 r. - 152 osoby
2023 r. - 141 osób
2024 r. - 31 osób
2025 r. - 147 osób
2026 r. -
Małżeństwo
Małżeństwo nie jest zwykłą umową ale sakramentem, będącym dla małżonków źródłem łaski Bożej.
Małżeństwo jest przymierzem, przez które mężczyzna i kobieta tworzą wspólnotę całego życia, skierowaną ze swej natury na dobro małżonków oraz zrodzenie i wychowanie potomstwa.
Przygotowanie do małżeństwa obejmuje
– udział w katechezie przedmałżeńskiej - termin zobacz tutaj Katecheza dla narzeczonych
– uczestnictwo w poradni rodzinnej,
– przystąpienie do sakramentu pokuty – 2 razy.
Sposób zawarcia małżeństwa
Małżeństwo osób ochrzczonych lub gdy przynajmniej jedna ze stron została ochrzczona w Kościele katolickim zawierane jest według formy kanonicznej określonej przez Kodeks Prawa Kanonicznego.
Małżeństwo, ze względu na dobro małżonków, powinno posiadać także skutki cywilne.
Ślub kościelny zawiera się po uprzednim zawarciu kontraktu cywilnego lub równocześnie z kontraktem cywilnym jako tzw. ślub konkordatowy.
Liturgia sakramentu sprawowana jest podczas Mszy św.
Miejsce zawarcia małżeństwa
– parafia narzeczonej lub narzeczonego, gdzie jedno z nich mieszka przynajmniej miesiąc,
– inna parafia niż miejsce zamieszkania jednego z narzeczonych, po uzyskaniu zgody biskupa lub własnego proboszcza.
Czas zawierania małżeństw
Małżeństwo można zwierać podczas całego roku kościelnego. W sytuacji gdy ślub miałby się odbyć w piątek lub w okresie Wielkiego Postu, należy przypomnieć nowożeńcom o szczególnym charakterze tego czasu.
Formalności w biurze parafialnym
Termin ślubu można uzgodnić z dużym wyprzedzeniem. Rezerwacje Mszy św. ślubnych na rok następny przyjmowane są w dowolnym czasie.
Narzeczeni zgłaszają się 3 miesiące przed ślubem, po uprzednim uzgodnieniu spotkania z ks. proboszczem.
Wymagane dokumenty
– dowód osobisty,
– aktualna metryka chrztu do ślubu (z datą do 3 miesięcy wstecz), jeśli chrzest był poza parafią zawarcia małżeństwa,
– świadectwo bierzmowania (zwykle wpisane jest na metryce chrztu),
– ostatnie świadectwo katechizacji,
– zaświadczenie o ukończeniu katechezy przedmałżeńskiej,
– zaświadczenie o uczestnictwie w spotkaniach poradni rodzinnej,
– zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego, gdy narzeczeni chcą, aby ślub kościelny pociągał za sobą również skutki cywilno – prawne, tzw. ślub konkordatowy (zaświadczenie ważne jest 6 miesięcy),
– akt ślubu, jeśli wcześniej zawarto związek cywilny,
– w przypadku wdowca lub wdowy, świadectwo zgonu współmałżonka.
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1601 – 1666.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1055 – 1165.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 630 – 640.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 588 – 600.
- Art. 10 Konkordatu między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską, podpisany w Warszawie dnia 28 lipca 1993 r. (Dz. U. z 1998 r., nr 51, poz. 318).
- Art. 1 § 2 Ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r., nr 9, poz. 59, tekst jednolity oprac. na podst. Dz. U. z 2020 r. nr 1359).
- Art. 87 Ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1741, tekst jednolity oprac. na podst. Dz. U. z 2022 r., poz. 1681).
Oprac. ks. W. J.
Statystyka
1949 r. - 59 par
1950 r. - 87 par
1951 r. - 73 pary
1952 r. - 67 par
1953 r. - 54 pary
1954 r. - 78 par
1955 r. - 64 par
1956 r. - 75 pary
1957 r. - 62 pary
1958 r. - 64 pary
1959 r. - 59 par
1960 r. - 57 par
1961 r. - 52 pary
1962 r. - 44 pary
1963 r. - 38 par
1964 r. - 37 par
1965 r. - 38 par
1966 r. - 64 pary
1967 r. - 65 par
1968 r. - 58 par
1969 r. - 85 par
1970 r. - 79 par
1971 r. - 87 par
1972 r. - 100 par
1973 r. - 114 par
1974 r. - 100 par
1975 r. - 114 par
1976 r. - 106 par
1977 r. - 91 par
1978 r. - 94 pary
1979 r. - 92 pary
1980 r. - 96 par.
1981 r. - 113 par
1982 r. - 103 pary
1983 r. - 94 pary
1984 r. - 91 par
1985 r. - 90 par.
1986 r. - 89 par
1987 r. - 69 par
1988 r. - 73 pary
1989 r. - 69 par
1990 r. - 71 par
1991 r. - 92 pary
1992 r. - 63 pary
1993 r. - 49 par
1994 r. - 59 par
1995 r. - 48 par
1996 r. - 59 par
1997 r. - 49 par
1998 r. - 46 par
1999 r. - 56 par
2000 r. - 61 par
2001 r. - 63 pary
2002 r. - 42 pary
2003 r. - 46 par
2004 r. - 45 par
2005 r. - 53 pary
2006 r. - 53 pary
2007 r. - 53 pary
2008 r. - 67 par
2009 r. - 54 pary
2010 r. - 52 par
2011 r. - 39 par
2012 r. - 42 pary
2013 r. - 36 par
2014 r. - 34 pary
2015 r. - 42 pary
2016 r. - 44 pary
2017 r. - 43 pary
2018 r. - 29 par
2019 r. - 34 pary
2020 r. - 24 pary
2021 r. - 19 par
2022 r. - 19 par
2023 r. - 14 par
2024 r. - 11 par
2025 r. - 11 par
2026 r. -
Namaszczenie chorych
Sakrament namaszczenia chorych przyjmuje się w każdej poważniejszej chorobie, w podeszłym wieku, gdy niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości dopiero się zaczyna.
Sakrament namaszczenia chorych przyjmuje się w każdej poważniejszej chorobie, w podeszłym wieku, gdy niebezpieczeństwo śmierci z powodu choroby lub starości dopiero się zaczyna.
Jak udziela się sakramentu
Sakramentu udziela się przez namaszczenie olejem i wypowiedzenie słów przepisanych w księgach liturgicznych. Namaszcza się ręce i głowę, będące znakiem całej ludzkiej osoby i wyrażające jej aktywność w świecie.
Skutki sakramentu
Sakrament namaszczenia udziela choremu łaski Ducha Świętego, która wspiera człowieka, budzi ufność w Bogu, wzmacnia do znoszenia cierpienia. Pomaga choremu zwalczyć zło i otrzymać odpuszczenie grzechów.
Komu udziela się sakramentu
Sakramentu namaszczenia chorych udziela się:
– tym, którzy będąc przytomni na umyśle, przynajmniej pośrednio o to proszą,
– w razie wątpliwości, czy chory jest osobą wierzącą,
– w razie wątpliwości czy chory ma używanie rozumu,
– dzieciom w niebezpieczeństwie śmierci, o ile doszły do używania rozumu, nawet jeśli nie przystąpiły do pierwszej spowiedzi i Komunii św.,
– w razie wątpliwości czy chory faktycznie umarł – dodaje się wówczas do formuły sakramentalnej zwrot „jeśli żyjesz”.
Kiedy nie udziela się sakramentu
Namaszczenia chorych nie udziela się:
– chorym, którzy uparcie trwają w jawnym grzechu ciężkim,
– po śmierci człowieka.
W przypadku śmierci kapłan może pomodlić się przy zmarłym wraz z jego bliskimi.
Wszystkich sakramentów udziela się osobom żywym.
Częstotliwość przyjmowania
Sakramentu udziela się ponownie, jeśli chory powrócił do zdrowia, lub jeśli w tej samej chorobie stan człowieka staje się krytyczny.
Przyjmowanie sakramentu namaszczenia w domu
W domu należy przygotować:
– nakryty białym obrusem stół,
– krzyż,
– świece,
– wodę święconą i kropidło,
– szklankę czystej wody do picia dla chorego i łyżeczkę.
Podczas sprawowania sakramentu rodzina modli się razem z kapłanem.
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1499 – 1532.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 998 – 1007.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 620 – 624.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 569 – 576.
Oprac. ks. W. J.
Kapłaństwo
Kapłaństwo urzędowe, czyli hierarchiczne, biskupów i prezbiterów oraz kapłaństwo wszystkich wiernych, chociaż „jedno i drugie” we właściwy sobie sposób uczestniczy w jedynym kapłaństwie Chrystusowym – różnią się jednak co do istoty, będąc sobie „wzajemnie przyporządkowane” (KKK 1547).
Kapłaństwo wspólne wiernych urzeczywistnia się przez
– rozwój łaski chrztu,
– życie wiarą, nadzieją i miłością,
– życie według Ducha.
Kapłaństwo urzędowe
– służy kapłaństwu wspólnemu,
– przyczynia się do rozwoju łaski chrztu wszystkich chrześcijan,
– jest jednym ze środków, przez które Chrystus nieustannie buduje i prowadzi swój Kościół.
Zadania kapłanów
Przez sakrament kapłaństwa niektórzy spośród wiernych, są ustanawiani świętymi szafarzami, są konsekrowani i przeznaczeni aby byli pasterzami Ludu Bożego, wypełniając zadanie nauczania, uświęcania i kierowania.
Trzy stopnie święceń
– biskupstwo,
– prezbiterat,
– diakonat.
Kandydaci do święceń
Kandydaci do świeceń muszą spełniać wymogi określone w Kodeksie Prawa Kanonicznego.
Alumni przygotowują się do świeceń w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Poznaniu, studiując na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Zapisanie i świadectwo święceń
Imię i nazwisko osób przyjmujących święcenia diakonatu i prezbiteratu wraz z imieniem, nazwiskiem szafarza święceń oraz datą, wpisuje się do księgi przyjętych święceń przechowywanej w Kurii Metropolitalnej.
Fakt przyjęcia święceń odnotowuje się również w parafialnej księdze ochrzczonych.
Każdy kapłan Archidiecezji Poznańskiej otrzymuje legitymację kapłańską.
Troska o powołania
Rodzice chrześcijańscy winni tak wychowywać dzieci, by były otwarte na podjęcie drogi życiowego powołania.
We wszystkich parafiach należy pamiętać w modlitwach o tych, którzy już święcenia przyjęli, o przygotowujących się do kapłaństwa i prosić o nowe powołania.
Wymagane dokumenty od kandydatów do seminarium
Ubiegając się o przyjęcie do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego należy przygotować następujące dokumenty:
– podanie skierowane do Księdza Arcybiskupa z prośbą o przyjęcie do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu (napisane własnoręcznie),
– życiorys (napisany własnoręcznie),
– metryka sakramentu chrztu i bierzmowania,
– świadectwo ukończenia szkoły średniej i świadectwo maturalne (odpis lub kopia),
– opinia księdza proboszcza,
– opinia księdza katechety,
– dwie fotografie (37 x 52 mm, na jasnym tle),
– świadectwo zdrowia,
– zaświadczenie o niekaralności.
Rekrutacja kandydatów do ASD odbywa się poprzez osobistą wizytę w seminarium, złożenie odpowiednich dokumentów i osobistą rozmowę z przełożonymi ASD. Kandydaci są proszeni aby uprzednio ustalali termin rozmowy z którymś z przełożonych. Umówić się na rozmowę kwalifikacyjną można drogą telefoniczną lub e-mail.
Arcybiskupie Seminarium Duchowne w Poznaniu
ul. Wieżowa 2/4
PL 61-111 Poznań
tel. kom. +48 669 295 000
tel. stac. +48 61 643 27 00
http://asd.poznan.pl
rektorasd@archpoznan.pl
Każdy kandydat do ASD zgłasza się równolegle także na WT UAM. Rekrutacja na Wydział Teologiczny odbywa się wyłącznie drogą internetową. Kandydaci są zobowiązani zdać egzamin wstępny na WT UAM. Wszelkie stosowne informacje na temat naboru i egzaminów znaleźć można na stronie http://teologia.amu.edu.pl
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza Wydział Teologiczny
ul. Wieżowa 2/4
PL 61-111 Poznań
Dziekanat
tel. +48 61 829 25 57; +48 61 829 25 58; + 48 61 829 25 59
e-mail: teologia@amu.edu.pl
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1536 – 1600.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1008 – 1054.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 625 – 629.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 577 – 578.
Oprac. ks. W. J.
Pogrzeb
Ustalenie terminu i godziny pogrzebu na cmentarzu parafialnym - należy kontaktować się pod nr tel. 503 314 984
Ustalenie terminu i godziny pogrzebu na cmentarzu komunalnym - ustala wybrany Zakład Pogrzebowy kontaktując się z ks. proboszczem.
Msza św. pogrzebowa odprawiana jest w kościele parafialnym.
Pochówek odbywa się na cmentarzu parafialnym lub cmentarzu komunalnym.
Dokumenty przy zgłaszaniu pogrzebu
– akt zgonu wystawiony przez Urząd Stanu Cywilnego,
– karta zgonu przeznaczona dla celów administracji cmentarza,
– zaświadczenie o udzieleniu sakramentu chorych i wiatyku (Komunii św.), jeśli zgon nastąpił poza parafią lub w szpitalu (wystawia je kapelan szpitala),
– zgoda proboszcza miejsca zamieszkania, jeśli pogrzeb ma się odbyć w innej parafii (zgodę należy uzyskać przed załatwianiem formalności).
Prawo do pogrzebu katolickiego
– wierni zmarli mają prawo do pogrzebu katolickiego.
Forma pochówku
– Kościół zaleca pochówek ciała do ziemi,
– Kościół nie zabrania kremacji, jeśli nie została ona wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej.
Pogrzeb samobójcy
Nie odmawia się pogrzebu katolickiego samobójcom, którzy w ciągu życia okazywali przywiązanie do wiary i Kościoła.
Zgodnie ze zdaniem psychiatrów, nie ponoszą oni w pełni odpowiedzialności za swój czyn, ze względu na brak pełnej świadomości lub stan chorobowy o podłożu psychicznym.
Nie mają prawa do pogrzebu katolickiego
– notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy,
– osoby, które wybrały spalenie ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej,
– jawni grzesznicy, ze względu na publiczne zgorszenie wiernych,
– samobójca, jeśli przed zamachem na swoje życie był powodem publicznego zgorszenia.
Odmowa pogrzebu
– ma miejsce tylko wtedy, jeśli dana osoba nie prosiła przed śmiercią o posługę kapłańską lub nie okazała żadnych oznak skruchy,
– wiąże się z odmową odprawienia Mszy św. pogrzebowej, co nie oznacza, że nie wolno za danego zmarłego odprawiać Mszy św. w ogóle,
– nie wiąże się z odmową miejsca pochówku na cmentarzu w miejscowości, gdzie istnieje tylko katolicki cmentarz parafialny.
Z Katechizmu Kościoła Katolickiego
Dzień śmierci jest dla chrześcijanina, po zakończeniu jego życia, dopełnieniem jego nowego życia rozpoczętego na chrzcie, wzmocnionego przez bierzmowanie i karmionego Eucharystią, będącą antycypacją uczty niebieskiej (Kompendium KKK 354).
Z dokumentów Synodu Archidiecezji Poznańskiej
W zasadzie każdy należący przez chrzest św. do Ludu Bożego ma prawo do chrześcijańskiego pogrzebu, który jest widocznym znakiem przynależności do Kościoła, a także stanowi dowód troski Kościoła o zbawienie zmarłego, chyba że swoim życiem temu zaprzeczał. Kościół nie rozstrzyga o losie osoby zmarłej, a sam pogrzeb ma zawsze charakter modlitwy wstawienniczej za zmarłego (Synod, T. 1, nr 653).
Podstawa prawna
- Katechizm Kościoła Katolickiego, nr 1680 – 1690.
- Kodeks Prawa Kanonicznego, kan. 1176 – 1185.
- Kompendium Katechizmu Kościoła Katolickiego, Kielce 2005, nr 354 – 356.
- Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską z 28 lipca 1993 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 51, poz. 318, Nr 51, poz. 319, Dz. U. z 1999 r. Nr 63, poz. 727).
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 1, Dokumenty, Poznań 2008, nr 649 – 658.
- Synod Archidiecezji Poznańskiej 2004 – 2008, T. 2, Statuty, Poznań 2008, nr 612 – 624.
- Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. z 1959 r. Nr 11, poz. 62, tekst ujednolicony: Dz. U. z 2023 r. poz. 887).
Oprac. ks. W. J.
Statystyka
1949 r. - 100 zmarłych
1950 r. - 117 zmarłych
1951 r. - 148 zmarłych
1952 r. - 93 zmarłych
1953 r. - 83 zmarłych
1954 r. - 99 zmarłych
1955 r. - 74 zmarłych
1956 r. - 83 zmarłych
1957 r. - 57 zmarłych
1958 r. - 56 zmarłych
1959 r. - 74 zmarłych
1960 r. - 78 zmarłych
1961 r. - 64 zmarłych
1962 r. - 73 zmarłych
1963 r. - 90 zmarłych
1964 r. - 83 zmarłych
1965 r. - 78 zmarłych
1966 r. - 69 zmarłych
1967 r. - 93 zmarłych
1968 r. - 90 zmarłych
1969 r. - 88 zmarłych
1970 r. - 99 zmarłych
1971 r. - 92 zmarłych
1972 r. - 79 zmarłych
1973 r. - 94 zmarłych
1974 r. - 99 zmarłych
1975 r. - 107 zmarłych
1976 r. - 133 zmarłych
1977 r. - 119 zmarłych
1978 r. - 140 zmarłych
1979 r. - 118 zmarłych
1980 r. - 132 zmarłych
1981 r. - 123 zmarłych
1982 r. - 120 zmarłych
1983 r. - 129 zmarłych
1984 r. - 142 zmarłych
1985 r. - 149 zmarłych
1986 r. - 135 zmarłych
1987 r. - 163 zmarłych
1988 r. - 128 zmarłych
1989 r. - 137 zmarłych
1990 r. - 148 zmarłych
1991 r. - 134 zmarłych
1992 r. - 131 zmarłych
1993 r. - 101 zmarłych
1994 r. - 102 zmarłych
1995 r. - 117 zmarłych
1996 r. - 119 zmarłych
1997 r. - 113 zmarłych
1998 r. - 90 zmarłych
1999 r. - 117 zmarłych
2000 r. - 113 zmarłych
2001 r. - 89 zmarłych
2002 r. - 108 zmarłych
2003 r. - 103 zmarłych
2004 r. - 103 zmarłych
2005 r. - 124 zmarłych
2006 r. - 109 zmarłych
2007 r. - 123 zmarłych
2008 r. - 101 zmarłych
2009 r. - 106 zmarłych
2010 r. - 111 zmarłych
2011 r. - 104 zmarłych
2012 r. - 93 zmarłych
2013 r. - 91 zmarłych
2014 r. - 109 zmarłych
2015 r. - 89 zmarłych
2016 r. - 117 zmarłych
2017 r. - 112 zmarłych
2018 r. - 129 zmarłych
2019 r. - 94 zmarłych
2020 r. - 116 zmarłych
2021 r. - 159 zmarłych
2022 r. - 135 zmarłych
2023 r. - 123 zmarłych
2024 r. - 93 zmarłych
2025 r. - 126 zmarłych
2026 r. - 2 zmarłych










